Figaro Let Zok Schaaiden

Waar is het thuisland, en voor wie is dat bestemd? 

diskaant op, arree, diskaant!
lopen mouve, loop nou deur!
wèl nou nait deurlopt
hoalt nooit t boetenlaand! 

In de Groningstalige productie Figaro let zok schaaiden van Theatergroep WAARK draaide alles om bovenstaand motto: Figaro en zijn vrouw Suzanne vluchten samen met de graaf en de gravin na de omwenteling in hun land en belanden in een samenleving, die geen enkel respect toont voor hun prerevolutionair verleden. Dat zich daarbij verrassende ontwikkelingen voordoen, lijkt vanzelfsprekend: de gevolgen van de revolutie dringen ook door tot in het vreemde land, en weglopen van je vragen blijkt een illusie: 

Figaro: 
ik zól nait waiten hou of t begon...
ik bin verwekt, da's wis, want ik bestoa.
hou en woar, k wól da'k t zèggen kon.
t blift niks as gizzen achternoa. 

De Hongaar Ödön von Horváth schreef het stuk in 1936. In 1983 bewerkte Willem Jan Otten het voor een Nederlandse uitvoering. In de huidige vertaling en bewerking van Gré van der Veen in het Gronings blijkt dat het stuk een problematiek van alle tijden bevat: waar hoor ik thuis? 

De vier centrale personages in dit spel zijn niet uit het leven gegrepen. Ze bestonden al vóór het stuk, en wel in De Barbier van Sevilla en De Bruiloft van Figaro. Vooral door de gelijknamige opera's zijn ze een legende geworden.

Veel aandacht werd besteed aan de uitvoering: vormgeving, zang en dans, zoals het publiek dat gewend is bij WAARK.

WAARK bracht deze grote productie onder regie van Fenna Besijn vanaf eind maart 2006 tot 1 juli 2007, in totaal 21 keer.