Monologen

Theatergroep WAARK bracht vanaf 1999 twee eigentijdse monologen die een goed beeld geven van de jaren negentig.

In elke monoloog staat een vrouw centraal; weliswaar zijn ze van verschillende leeftijden, maar ieder heeft zo haar eigen kijk op de wereld om ons heen. Twee gewone, maar ook zo bijzondere vrouwen die ons deelgenoot maken van hun veranderende leefwerelden.

In de monoloog n Parredies van schrijver/tekenaar Peter van Straaten ontmoeten we Emmy, een vrouw van in de veertig die ons graag wil laten kennismaken met haar nieuwe levenspartner. Gelukkig is de 'nieuwe vlam' wat aan de late kant, zodat we volop de kans krijgen Emmy en haar verleden beter te leren kennen.

De andere monoloog t Allermooiste is geschreven door de Belgische schrijver Guido van Meir en laat ons kennismaken met een zeventigjarige vrouw die na een beroving in haar woning opgevangen wordt op het politiebureau. Er is een verdachte opgepakt en ze moet nog even wachten om straks via de confrontatiespiegel de dader aan te wijzen. Voor het zover is, hebben we de gelegenheid te luisteren naar deze oma als zij haar dagelijks bestaan beschrijft, ons meeneemt naar de tijd toen haar man nog leefde en haar woonbuurt nog haar 'thuis' was.

Twee boeiende verhalen waarin het 'wachten' centraal staat.

Peter van Straaten

Peter van Straaten is vooral bekend geworden door zijn feuilleton Agnes, die zowel in Vrij Nederland en in boekvorm verschenen, en door zijn Vader en Zoon strips. Voor het toneel schreef hij o.a. twee eenakters: Welwezen en Een Lichte Lunch. Zijn monoloog Een Paradijs (n Parredies) werd, evenals de monoloog van Guido van Meir oorspronkelijk voor televisie geschreven.

Guido van Meir

Guido van Meir is naast columnist voor het Belgische blad Humo ook romancier, toneelschrijver (De stoel van Stanislavksi) en scenarist. Zijn monoloog Het Schoonste van Al (t Allermooiste) werd bekroond met de Bert Leysenprijs.

De vertaler

Gré van der Veen schrijft - meestal in het Gronings - proza, poëzie, liedjes, en toneelstukken voor kinderen en volwassenen. Er is een tiental bundels van haar hand verschenen en ze werkte mee aan diverse verzamelbundels. Ze schreef voor WAARK o.a. het kindertoneelstuk Hepoepelepee en de tragikomedie Ficus en Vitroazie. Ook maakte ze voor WAARK diverse vertalingen, zoals van Molières L'Avare (De Kniezebieter) en Samuel Becketts Happy Days (Gelokkege Doagen). Ook het Gronings van WAARKs laatste avondvullende productie Scholten Zienent (Gert Fokkens) is van haar hand.

De regisseur

Harm-Ydo Hilberdink volgde de opleidingen tot regisseur en tot dramadocent aan de Amsterdamse Hogeschool voor de Kunsten. Hij deed diverse regies voor professionele en amateur-gezelschappen. Sinds begin jaren 90 werkt hij als free-lance regisseur voor televisie.

De spelers

Janneke Geertsema (n Parredies) is een WAARK van het eerste uur: zij speelde  (hoofd)rollen in verschillende WAARK producties, waaronder Moeke Keroazie, De Krietkring, en Scholten Zienent. Ze speelde eerder solo in de monoloog Wakker Worden van Dario Fo en het toneelstuk Gelokkege Doagen.

Foske Hopma-Zijlema (t Allermooiste) maakte haar debuut bij WAARK in 1976 in De Krietkring van Bertolt Brecht. Sindsdien vervulde zij diverse rollen in WAARK-producties, o.a. speelde zij de vrouwelijke hoofdrol in Scholten Zienent. Voor haar jarenlange verdiensten voor het Groningstalige toneel, en met name voor haar rollen bij WAARK, kreeg zij in 2002 de Culturele Prijs van de gemeente Eemsmond toegewezen.

Overige medewerkers

Deze producties zijn na 45 voorstellingen afgesloten!