Ontmoet onze Wichter: Gerda Siks

1. Welke rol speel je in De wichter van Champ Clark?

1. Ik ben koorlid. Maar het is niet een koor zoals je misschien zou verwachten, waarbij we met z’n allen op een rijtje staan en zingen. We spelen én zingen mee. We vertolken een beetje de dames in het algemeen. Ook wij vinden het nodig om te staken, maar we staan niet op de voorgrond.

2. Wat kun je vertellen over je rol?

Het is muziek uit de jaren 60. Hoe langer ik de liedjes oefende, hoe meer ik ze ging waarderen. Inmiddels zijn de liedjes echt onderdeel geworden van de voorstelling en vind ik het mooi om te zien en te horen hoe alles samenkomt.

3. Hoe gaat het repetitieproces als koorlid?

We repeteerden onder begeleiding van Hannelore Duynstee, soms apart van de spelers, maar we oefenden ook regelmatig samen. Naarmate de repetities vorderden, zag je het verhaal steeds meer tot leven komen. Het is een leuke club mensen en het was echt genieten om samen aan deze voorstelling te werken en uiteindelijk iets moois neer te zetten.

4. Wat kun je vertellen over het decor?

Het decor is prachtig gemaakt. Je krijgt echt een beeld van het dorp, de fabriek en de huiskamers. Het helpt je om je helemaal in de tijd en de omgeving van het verhaal te verplaatsen.

5. Wat betekent het verhaal van De wichter van Champ Clark voor jou persoonlijk?

Ik ben een echte Pekelder. Ten tijde van de staking was ik twee jaar oud en woonde ik op slechts 300 meter afstand, aan hetzelfde kanaal. Ik ken mensen die destijds in de sigarenfabriek hebben gewerkt.

In het voormalige kantoorpand van de fabriek is nu een zorginstelling gevestigd, waar ook mijn moeder van 100 jaar woont. Dat maakt het verhaal voor mij extra bijzonder en persoonlijk. Het speelt zich af in een omgeving die ik goed ken en waarmee ik me sterk verbonden voel.